Μπορούμε να βρεθούμε σήμερα, γιατί αύριο θα πρέπει να φύγω για το Σουφλί; Αλλάζει ο καιρός, περιμένουν έντονες βροχοπτώσεις και επικίνδυνη αύξηση της στάθμης του νερού στον Εβρο και πρέπει να πάω να πάρω τα μελίσσια».

Μ’ αυτά τα λόγια του κατά νου, ξεκίνησα για το χωριό Πλανητέρο Καλαβρύτων, που βρίσκεται στον Νομό Αχαΐας της Πελοποννήσου, για να συναντήσω τον Βασίλη Κουτρουλάκη, έναν βιολογικό μελισσοκόμο που γνώριζα μόνο από το μέλι του, το οποίο εμπορεύεται υπό την επωνυμία KόRYS.

Η πρώτη αίθουσα του κτίσματος ήταν γεμάτη με ξύλινες κυψέλες. Οροφοι ολόκληροι. Αναγνώρισα ακόμη ανοξείδωτους μελιτοεξαγωγείς και ξύλινα πατώματα κηρηθρών. Περάσαμε στον δεύτερο χώρο, εκεί που βρίσκονταν οι ανοξείδωτες δεξαμενές για κάθε τύπο μελιού που παράγει. Τον ρώτησα, προς αποφυγή λάθους, αν πράγματι είχα ακούσει καλά ότι ετοιμαζόταν για το Σουφλί. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μπορούσε να μεταφέρει τόσο μακριά κάποιος τα μελίσσια του.

«Ναι, φτάνω μέχρι εκεί. Παράγω ένα νέο μέλι, το μετκάλφα». Βγάζει το κινητό του και μου δείχνει τη φωτογραφία μιας πεταλούδας πάνω σε ένα ξυλαράκι που είχε μια τρυπούλα. «Από αυτήν την τρυπούλα ρουφάει τον χυμό. Είναι ένα έντομο που τρέφεται από μεγάλη ποικιλία δέντρων και θάμνων και παράγει μελίτωμα δασόμελου» εξηγεί. Αεικίνητος, οδεύει προς την αντίστοιχη δεξαμενή, γυρνάει την κάνουλα και γεμίζει ένα βάζο. Μου δίνει να δοκιμάσω. Πλούσιο στο στόμα, παχύ και εξαιρετικής γεύσης.

Ζητώ να δοκιμάσω το μέλι που παράγει από φασκόμηλο. Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ και δεν γνωρίζω ούτε το χρώμα ούτε τη γεύση του. «Φέτος, έχει μέσα πορτοκάλια και μανταρίνι. Κρυσταλλωμένο, γιατί είναι ανθόμελο» διευκρινίζει. «Οι μέλισσες δούλεψαν μόνο πέντε-έξι μέρες στα φασκόμηλα και δεν πρόλαβαν να σφραγίσουν. Αν δεν το πάρεις σφραγισμένο, ξινίζει».