Εσωτερικός μετανάστης εξαιτίας της αγάπης του για τη φύση έγινε στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 ο Βασίλης Κουτρουλάκης, ο οποίος στην ηλικία των 19 ετών αποφάσισε να αφήσει την Αθήνα, στην οποία κατοικούσε μόνιμα, και να εγκατασταθεί στο Πλανητέρο Καλαβρύτων, τη γενέτειρα της μητέρα του.

Ο αγροτικός τομέας και συγκεκριμένα η μελισσοκομία έγινε το διαβατήριο για την εσωτερική αυτή μετανάστευση. «Ήθελα να φύγω από την Αθήνα, το είχα αποφασίσει, καθώς δεν μου άρεσε ο τρόπος ζωής και ήθελα να βρίσκομαι πιο κοντά στη φύση. Αν και είχα αποφασίσει ότι θα ασχοληθώ με τον αγροτικό τομέα, η μελισσοκομία προέκυψε τυχαία.

Μόλις τελείωσα το σχολείο, βρήκα ότι υπάρχει η τεχνική επαγγελματική σχολή μελισσοκομίας στο κτήμα Συγγρού στα Ανάβρυτα και πήγα. Μόλις τέλειωσα τη σχολή, αλλά και τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις, μετακόμισα στο Πλανητέρο. Αν και δούλευα ήδη σε μια πολύ καλά αμειβόμενη δουλειά, την άφησα για να ακολουθήσω τη μελισσοκομία», αναφέρει στην «ΥΧ» ο Βασίλης.

Σήμερα, παράγει μέλι με βραβεία ποιότητας, ακολουθώντας τις πρακτικές της βιολογικής μελισσοκομίας, διαθέτει περισσότερα από 500 μελίσσια, έχει δημιουργήσει το δικό του εργαστήριο και τυποποιητήριο, ενώ έχει προχωρήσει και σε εξαγωγές. Όπως εξηγεί, «η οικογένειά μου δεν είχε καμία σχέση με τη μελισσοκομία και ξεκίνησα ουσιαστικά από το μηδέν.